Towarzyszy Ci uczucie drętwienia lub mrowienia od kciuka do palca środkowego? Czy chwytanie jest dla Ciebie bolesne?
Kanał nadgarstka lub tunel nadgarstka to przestrzeń między kością a znajdującym się nad nią więzadłem nadgarstka. Przez tunel nadgarstka przebiegają ścięgna i nerw pośrodkowy. Nerw pośrodkowy zapewnia wrażliwość kciuka, palca wskazującego i czasami palca środkowego oraz kontroluje niektóre mięśnie dłoni i palców. Dolegliwości pojawiają się w momencie, gdy ten nerw jest ściśnięty lub uszkodzony. Oprócz tego dochodzi również do zwężenia naczyń krwionośnych, które zaopatrują dłoń w tlen i składniki odżywcze. Objawy towarzyszące obejmują również obrzęk i mrowienie dłoni.
Co sprzyja rozwojowi zespołu cieśni nadgarstka?
Rozwojowi zespołu cieśni nadgarstka sprzyja nieprawidłowe lub nadmierne obciążenie. Jeśli nadgarstek jest mocno zgięty, na przykład podczas jazdy na rowerze, zmniejsza to przepływ krwi. Ruchy skracające mięśnie lub jednostronne przeciążenie nadgarstka również sprzyjają temu procesowi. Ścięgna puchną i doprowadzają do wystąpienia zespołu cieśni nadgarstka.
Jest to szczególnie istotne w przypadku diabetyków, kobiet w ciąży i osób cierpiących na reumatyzm, bowiem w ich przypadku ryzyko rozwoju zespołu cieśni nadgarstka jest znacznie zwiększone.
Co proponuje medycyna konwencjonalna?
W tradycyjnym podejściu wykorzystuje się procedury obrazowania, które mają decydującą wadę. Co ciekawe, żadna z tych procedur nie mapuje przyczyn. Nadmiernego napięcia mięśni i powięzi od przedramienia do palców nie można zobaczyć na żadnym zdjęciu rentgenowskim ani rezonansie magnetycznym. Napięcia te w znacznym stopniu przyczyniają się do objawów związanych z zespołem cieśni nadgarstka i powodują obrzęk ścięgien w tunelu nadgarstka. Wywiera to nacisk na nerw i powoduje ból. Medycyna zazwyczaj ignoruje to w leczeniu zespołu cieśni nadgarstka, co często prowadzi do wielu wizyt u specjalistów zwieńczonych operacją.
Konwencjonalne propozycje rozwiązania problemu obejmują szynę i zwykle leki przeciwzapalne, takie jak kortyzon. Jeśli objawy takie jak drętwienie lub utrata funkcji mięśni utrzymują się, zaleca się często operację otwartą lub endoskopową. Podczas takiej operacji struktura więzadła, która graniczy z tunelem nadgarstka u góry, zostaje podzielona. Tworzy to więcej miejsca i zmniejsza nacisk na struktury. Objawy zazwyczaj szybko ustępują. Natomiast naszym zdaniem, operacja w większości przypadków nie jest konieczna i może byś rozwiązana w mniej drastyczny sposób.
Jaka jest nasza propozycja?
Opisane powyżej napięcia są systematycznie identyfikowane i uwalniane za pomocą manualnej metody uciskania powięzi opracowanej przez Liebscher&Bracht (osteopresury) i specjalnego terapeutycznego rozciągania tzw. wąskich gardeł (niem. Engpassdehnungen), czyli miejsc krytycznych.
Zwiększone napięcie spowodowane skróceniem poszczególnych mięśni musi zostać następnie utrwalone poprzez regularne wykonywanie określonych ruchów i ćwiczeń rozciągających.